محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 87
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
دارد « 1 » . و نقل كردهاند كه از شمس تبريزى پرسيدند از احوال ملّاى روم ، گفت : اگر از قولش مىپرسى ( انَّما امْرُهُ اذا ارادَ شَيْئاً انْ يَقُول لَهُ كُنْ فَيَكونُ ) « 2 » و اگر از فعلش مىپرسى ( كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فى شَأْنٍ ) « 3 » و اگر از صفاتش مىپرسى ( هُوَ اللّه الَّذى لا إله الّا هُوَ عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ ) « 4 » و اگر از ذاتش مىپرسى ( لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىءٌ وَهُوَ السَّميعُ البَصيرُ ) « 5 » و از اين باب كلمات كه موجب كفر والحاد است در كتب ايشان بسيار است . پس اى طالب حق ! ديدهء بصيرت بگشا و از روى انصاف نظر نما : كه نسبت به ذات مقدّس خدا اين قسم نسبتها رواست ؟ ! ! هرگز از پيغمبر و از ائمهء معصومين كه پيشوايان ديناند ، اين قسم سخنان صادر شده ؟ يا به اصحاب خود راه اين قسم جرأتها دادهاند ؟ . وجمعى نزد حضرت امير المؤمنين آمدند وچنين ذات شريفى را گفتند كه تو خدائى ، حضرت ايشان را
--> ( 1 ) - شرح فصوص خواجه محمد پارسا : 119 - 120 . ( 2 ) - سورهء يس : 82 . ( 3 ) - سورهء الرحمن : 29 . ( 4 ) - سورهء حشر : 22 . ( 5 ) - سورهء شورى : 11 .